Kontynuacja cyklu artykułów autorstwa ESDS Tactical.

Zanim zaczniesz czytać artykuł radzę zapoznać się z poprzednimi częściami.

1.Podstawy prawne samoobrony ludzkim językiem cz. 1

2.Podstawy prawne samoobrony ludzkim językiem cz. 2

3.Podstawy prawne samoobrony ludzkim językiem cz. 3

Nadzwyczajne złagodzenie kary

W niektórych sytuacjach związanych z przekroczeniem obrony koniecznej Sąd dopuszcza instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary, lub rezygnuje z jej wymierzenia.

Przekroczenie granic obrony koniecznej musi być zawinione ? sprawca musi mieć świadomość i możliwość przewidzenia, że jego działanie jest niewspółmierne do zamachu i może spowodować niebezpieczne następstwa dla zaatakowanego ? to stwierdzenie jest szczególnie ważne dla osób, które posiadają różnego rodzaju specjalistyczne przeszkolenie.

W takiej sytuacji Twoje działanie staje się czynem bezprawnym i karalnym. Odstąpienie, lub łagodne potraktowanie przez Sąd nie wyłącza odpowiedzialności prawnej ? skazania. By zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary lub zrezygnować z jej wymierzenia

Sąd musi zbadać dokładne warunki, oraz okoliczności, w których bronił się napadnięty, stan psychiczny sprawcy przekroczenia w chwili zamachu ? w praktyce potwierdzony stosownymi badaniami psychologicznymi
i psychiatrycznymi, motywy działania prowadzące do przekroczenia obrony koniecznej itp. Odstąpienie czy łagodne potraktowanie sprawcy mogą znaleźć uzasadnienie w okolicznościach zdarzenia (uzbrojenie napastnika, agresja, zaskoczenie atakiem itp.).

Czyn w postaci przekroczenia obrony koniecznej powinien być przez sądy traktowany łagodniej niż przestępstwa popełnione nie w obronie koniecznej. Łagodniejsze powinny też być formy środków zapobiegawczych zwłaszcza te najbardziej dolegliwe w postaci ograniczenia wolności w postaci tymczasowego aresztowania, chyba, że zachodzą okoliczności przewidziane w art. 258 k.p.k. ? próba mataczenia lub ucieczki.

Zgodnie z zapisem § 3 sprawca przekroczenia obrony koniecznej nie podlega karze, ale tylko wówczas, gdy działa pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami. Oznacza to, że czyn taki nie jest uznany, jako karalny. W praktyce umożliwia to umorzenie sprawy na etapie postępowania przygotowawczego (art. 17 § 1 pkt. 4 ? ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze).

Dzięki temu nie naraża sprawcy przekroczenia obrony koniecznej w ustawowo określonych warunkach na nieprzyjemności związane z oskarżeniem i procesem sądowym. Przesłankami do zastosowania zapisów § 3 są:

  1. Strach lub wzburzenie odpierającego zamach.
  2. Okoliczności usprawiedliwiające (np. noc, zaskoczenie, niepewność, co do liczby napastników i ich intencji, obawa o życie itp.)

Obowiązkiem organów prowadzących postępowanie jest ustalenie czy przekroczenie granic obrony koniecznej wynikało z działania pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionymi przez okoliczności. Celem tych działań jest stwierdzenie, czy przy ich braku sprawca z dużym prawdopodobieństwem nie dopuściłby się tego przekroczenia.

W stosunku do § 2 czynnikiem decydującym o niepodleganiu karze jest aspekt psychologiczny ? stan umysłu, w przypadku wspomnianego paragrafu czynnikiem decydującym o złagodzeniu kary jest niewspółmierność użytych środków, świadoma lub nieświadoma.

ESDS Tactical

Warto przeczytać:

1.Jakie dane (nie) warto umieścić na nieśmiertelniku?

2.Czy potrzebujesz noża ratowniczego?

3.Pięć powodów ?dlaczego nie udzielam pierwszej pomocy?

4.?NA ZIEMIĘ KURWA!! GLEBA BO CIĘ ZAJEBIĘ!!? ? jak się zachować gdy zostaniemy zakładnikami

5.Parę słów o bezpieczeństwie kobiet cz.2 ? minimalizowanie zagrożenia nie tylko dla kobiet